من در زمانیکه در ایران ایر مشغول به کار بودم یکی از شانسهای بزرگ خدمتی ام کارکردن در کنار مردان بزرگی بود که در کار خود از بهترین بودند , واین بنظرم چیز کوچکی نبود و همیشه  پیش نمی آید . آدمهایی که از بعضی از آنها انسانیت و انسان بودن , و از برخی کار وچگونه کار کردن را آموختم. حالا بعد از گذر آن همه سالها بانوشتن در این وبلاگ دوباره این شانس را داشته ام تا یکی از اساتید کرو  پرواز (هما) در مورد این وبلاگ دست به قلم برده و آنرا مورد نقد قرار دهد . باوجودیکه خودم شخصا این وبلاگ را زیاد جدی نمیگیرم و فقط زمانیکه حوصله داشته باشم سری به آن میزنم . ولی اینکه کا پیتان صاحبنظری وقت گرانبهایش را صرف نقد ونوشتن درباره این و بلاگ نماید  برایم طبعا بسیار خوشایند و جالب است.

بحث اصلی  پیرامون واژه هایی همچون : مدیریت , شادروان تیمسار خادمی , استاندارد هوا پیمایی... بوده که از این مباحث بسیار آموختم .

در اینجا اگر زمانی از مدیریت شادروان خادمی ذکری گردیده  نه اینکه از این نام سوء استفاده گردد تاجمعی برای خوندن مطلبی به اینجا کشانده شوند که نه من را با ایشان و علاقه مندان شان کاری بوده

و نه ایشان را با من .

بلکه مقایسه ای بوده از شخصی  که در۴۰-۴۵ سال  پیش با وجودیکه میتوانسته مانند سایرین همه مشگلات را به فرموده حل نماید . از ابزارهای مدیریتی خود بخوبی استفاده نمود و راز چیدن مهره ها را از بالا به پایین را بخوبی درک نموده بود.

اگر اسمی از ماهان بعنوان موفق ترین شرکت  هوا پیمایی خصوصی امروز ایران برده شده به این دلیل بود که مانند ایران ایر به تور معضلات دولتی و وزارتی گرفتار نبوده تا مجبور باشد مجروح جنگی را با فقط ۲ انگشت در هر دو دست در قسمت رزرویشن کنترل و برادر شهید را بعنوان مهماندار استخدام نماید تا هم خودشان و هم همکارانشان را با مشگلات زیادی مواجه سازند.

از نظر تکنیکی طبیعی است که امکانات بسیار بسیار محدودی برای به روز شدن و دستیابی به دانش مدرن در جهان  هوا پیمایی داشته باشند که این مشگلی برای همه  هوا پیماهای ایران است و فعلا گریزی از آن نیست.

ولی اینکه در بازاریابی و برنامه داشتن برای سرمایه گذاری و انتخاب پرسنل صدها قدم از ایران ایر جلو رفته اند را فکر نمیکنم قابل کتمان باشد.

امروز در ایران اگر کسی خواسته باشد صد در صد به مقررات راهنمایی و رانندگی احترام گذاشته و رعایت نماید پای پیاده حتی قادر به عبور از یک خیابان نخواهد بود چه رسد به اینکه یک شرکت  هوا پیمایی را با استاندارد های جهانی اداره نماید.

و دیگر اینکه اینجا یک مجله اینترنتی با قوانین و قواعد ثبت شده نمیباشد وقرار نیست همه نوشته ها و اطلاعات ذکر شده دقیق و بعنوان مرجع از آن استفاده گردد. اینجا صرفا جایی برای نوشتن و تخلیه فکری و ذهنی شخصی میباشد.

این وسیله این امکان را فراهم نموده تاهرکس بتواند (این جمله را هم تازه یا گرفته ام خصوصا کلمه تارنما) صفحات تارنما را سیاه نماید بدون اینکه قصد هدایت ویا گمراهی کسی را داشته باشد.

چون اینجا نه مسجد است و نه میکده .