با وضعی که در لبنان بوجود امده از اینکه ادم بخواهد در باره هر چیز دیگری  بجز انسانهایی که ناجوانمردانه کشته میشوند بنویسد بنظرم ابلهانه میاید.

بمباران فرودگاه بیروت مرا بیاد  بمباران مهراباد انداخت هر چند حمله عراقیها در مقابل این حمله بسیار ابتدایی بود و کلی از بمبهایشان اصلا منفجر نشد ولی ترس اون روز رو هیچوقت فراموش نمی کنم.

 کشوری که بعد از سالها جنگ داخلی میرفت تا به دوران زیبایی و شکوفایی گذشته خود نزدیک شود به همین سادگی دوباره به ویرانه ای تبدیل شد.

امیدوارم سایه شوم جنگ هر چه زودتر جای خود را صلح و دوستی بدهد و اتش نفرت با صفای عشق خاموش گردد.